Oprecht bezield door een streven naar betere oplossingen, gemotiveerd, open, eerlijk, spontaan en niet bang om de dingen eens anders te doen.

Dat ben ik, Rebecca Pol, een 26 jarige arbeidersdochter die besloot Bestuurskunde te gaan studeren om schakel te kunnen zijn tussen beleid en uitvoering. Doordat ik de eerste was van mijn familie die is gaan studeren, heb ik geleerd met verschillende soorten mensen om te gaan. Te goed voel ik me voor niemand en ik sta open voor andermans ideeën. Mijn motto is dan ook: ‘Je kunt van elkaar leren’.

Waarom politiek?

Hoewel politiek niet het eerste was waar ik aan dacht toen ik Bestuurskunde ging studeren, paste het mee opzetten van een nieuwe lokale politieke partij wel in het plaatje. Als iets de ultieme plek is om te kunnen ‘tolken’ tussen beleid en uitvoering, is het wel het gemeenteraadslidmaatschap. Als volksvertegenwoordiger ben je continu bezig met het vertalen van beleid naar de burgers en andersom: Het vertalen van de signalen vanuit de stad naar haalbare en passende beleidsdoelstellingen. Daarnaast was het voor mij een uitdaging om te laten zien dat er ook lokale politieke partijen kunnen zijn die niet alleen maar ’schoppen, schreeuwen en anti-allochtonen’ zijn. Een label waarvan je vaak ziet dat het ‘geplakt’ wordt op lokale partijen en soms ook zeker terecht. De Partij Voor Tilburg tracht te verbinden op inhoud, wil er voor iedere inwoner van Tilburg zijn en het graag samen doen. Ons motto is niet voor niets: ‘Samen, Voor elkaar’. Uiteindelijk gaat het namelijk om de oplossing en niet om wie je bent en waar je vandaan komt.

Wat zijn mijn bezigheden?

Vanuit die visie richt ik dan ook mijn fractievoorzitterschap in bij de Partij Voor Tilburg. Naast het leiden van de fractie ben ik woordvoerder voor de commissies Modern Bestuur en Economie en verantwoordelijk voor het integriteitsbeleid van de partij. Verder staat het huidige jaar in het teken van het afronden van mijn bachelor Bestuurskunde. Mijn scriptie heb ik reeds geschreven en heeft als onderwerp de aantrekkelijkheid van lokale politiek voor jongeren tussen 18 en 25 jaar. In mijn onderzoek ben ik vooral ingegaan op het beschrijven van de verschillende generatiekenmerken en de botsing in waarden tussen de jongere generatie, ook wel Generatie Einstein genoemd, en de, vaak wat oudere, gevestigde politieke orde. Een verkorte versie hiervan is in te zien bij mijn documenten.

Wat wil ik bereiken?

Voor Tilburg zou ik graag zien dat er een goed vestigingsklimaat komt voor bedrijven waardoor de werkgelegenheid kan toenemen en er juist in tijden van economische tegenslag banen gewaarborgd blijven voor iedereen. Maar ook dat jonge starters na hun studie niet meer per se naar de randstad hoeven voor een fatsoenlijke baan. Dit vraagt om het goed organiseren van bestuur, basis- en culturele voorzieningen, maar ook de aanpak van stadsverloedering en criminaliteit. Iets waar wij ons zeker hard voor maken. Waar de Partij Voor Tilburg onderscheidend in is, is het feit dat wij durven inzien dat juist het onderwijs, de sport en het culturele landschap van deze stad dé fundering is waar we niet aan moeten tornen. Dat uitbuiten zet Tilburg op de kaart en houd de ziel van deze stad in stand. Tilburg heeft een ontzettend mooi stadskarakter, maar is vaak nog te bescheiden. Dat past niet en moet veranderen. De kunst is om onze eigen weg in te slaan, onszelf te durven zijn en dus niet blind de Randstad te gaan kopieëren. Dit begint bij een sterk en realisitisch bestuur dat keuzes durft te maken en met gepaste ambities vol voor deze stad wil gaan. En dat is precies wat wij de komende jaren zullen doen.

-

© Foto Maudy van Hooft 2011