“75% van de redenen waarom CDA en VVD het beleid willen, deelt hij niet. Hij stelde bij de komende presentatie van het akkoord met een volstrekt en totaal (!) ander verhaal te komen dan de VVD en het CDA. Hij raadde de collega’s aan om op dat moment maar een andere kant op te kijken en voorspelde dat de hoofden van de coalitiepartners rood zouden kleuren.” (Interne brief van Ab Klink (CDA), 1 september 2010, 2-3.)

Wat nu? We gaan in Nederland uit van volkssoevereiniteit waarin we trachten het algemeen belang te vinden. Dat houdt in dat het vasthouden aan alle partijwaarden gewoonweg onmogelijk is. Het sluiten van compromissen is hierin noodzakelijk. De enige vraag die je als partij continu moet stellen is welke waarden een No-Go zijn en waarin je wel onderhandelingsruimte wilt – en dus kunt – bieden. Wat hier in deze brief geschiedt, is het bepalen van die breekpunten.

Zojuist had ik een college over machtsverdeling, democratie en legaliteit. Hierin werd tevens de casus Wilders aangehaald en gingen we in op het begrip ‘Populisme’. Eén van de dingen die werd gesteld was dat populisme een kans is om buitengesloten groepen weer op te nemen in de politiek. Onze wetgevende processen zijn er op gericht dat er en 2/3 de meerderheid moet zijn om een wet er doorheen te krijgen. Aangezien wij een democratische rechtsstaat zijn – en we dus ons overheidsgezag en burgervrijheid ontlenen aan de grenzen van het recht – betekent dit ook dat er een kans aanwezig is dat een 1/3 minderheid geen ‘recht’ wordt gedaan. Tijdens het college werd hierin een vergelijking gemaakt met de opstand in Ierland waar de protestanten tientallen jaren de bestuurlijke macht hadden wiens beslissingen ook een representatie waren van de meerderheid in de Ierse samenleving: De protestanten. Hierin werd de katholieke gemeenschap enigszins ondergesneeuwd wat uiteindelijk tot onrust leidde. De vraag die ik mezelf stelde tijdens het college was of het beroep van Wilders op de wil van het volk inderdaad gaat leiden tot het vinden van een 100 % meerderheid, en dus een inclusie van de minderheid die zich zegt niet gehoord te voelen, of dat er een verschuiving zal plaatsvinden naar een andere groep die aan het kortste eind trekt? Hoe graag we het ook willen, is het eigenlijk wel mogelijk om iedereen te dienen?

Vervolgens lees ik op twitter over de onrust in het CDA die steeds ernstigere mate aanneemt en lijkt er precies te gebeuren wat ik al vermoedde. Namelijk dat er altijd een ‘zwakste’ schakel is, dat er altijd iemand is die net iets minder zijn zin kan krijgen dan dat men wenst. Hoe kun je dit voorkomen? Hoe kunnen we allemaal naar tevredenheid een regeerakkoord vinden dat een reflectie is van dat wat dan het algemeen belang wordt genoemd? In de basis betekent dit dat we allemaal moeten inleveren en dat we allemaal geloven dat de politiek oprecht tracht te doen waar ze voor bedoeld is: Het verzekeren van het welzijn van de burger. Hiervoor is het nodig dat men zich richt op dat wat hen bindt en niet op daar waar de verschillen zijn. Maar wat als inderdaad blijkt dat er écht onvoldoende binding is? Is dat een kwestie van door welke bril je kijkt of is er altijd overlapping te vinden? Wanneer zeg je even goede vrienden, maar ik denk dat hier onze wegen scheiden? En mag je dat wel zeggen als bestuurder van een land? Tot hoever moet je gaan om het te proberen? Ver vind ik. Heel ver. Zelfs zo ver dat je basiswaarden verloochent. De rust in de Nederlandse samenleving moet gewaarborgd blijven en nu de stekker er uit trekken maakt de ontevredenheid bij de minderheid van de samenleving die zich nu in de vorm van Wilders uitspreekt alleen maar groter. En misschien is het gewoon tijd dat er een verschuiving plaatsvindt in zij die tot de minderheid behoren? Dat zou statistisch gezien ook veel eerlijker zijn als het gaat om het waarborgen van het algemeen belang op de lange termijn. Mogelijk is het gewoon gezonde politieke conjunctuur dat het CDA er uit knalt en er een andere meerderheid zitting neemt? De vraag is echter of de macht wel aan Wilders is besteedt. Dat is tegelijkertijd het mooie en het enge aan volkssoevereiniteit. ‘Het volk’ spreekt zich uit en daar moeten ‘we’ als politiek naar luisteren. Of zij die gekozen zijn nu politiek vaardig genoeg zijn of niet. Ik ben er nog niet over uit wat Wilders betreft. Ik wil graag geloven dat de man het beste met het land voor heeft, maar als ik de zorgen van Ab Klink lees en de schets van de onderhandelingen, dan vraag ik me sterk af of Wilders bereid is om het algemeen belang te vinden. Het lijkt inderdaad op een verzet, hakken in het zand en niet toegeven. Ik kom voor mijn 1.5 miljoen kiezers op en de rest kan in de stront zakken. Geen ideale bestuurder als je het mij vraagt.

Kortom, ik vind het een lastige casus waarin ik mijn hart vasthoud omdat het een werkelijkheid is. Ik blijf dan maar geloven dat populisme á la Wilders volgens sommige theoretici een tijdelijk institutioneel verzet is. Nu afwachten of dat tijdelijke ook stopt met een oorlog zoals in de jaren ’30 of dat het vuurtje op een meer vreedzame manier dooft. Ook hoop ik dat de Nederlandse politiek het geluid van Wilders wel zodanig serieus neemt dat het tijd wordt om zijn achterban meer tegemoet te komen in politieke beslissingen. Anders is dit alles voor niets geweest.

Succes!

Vandaag is The Big Day! Eerstejaars en pre-masters staan braaf in de rij bij de Centrale Studenten Balie voor het aanmaken van een studentenpas, de draaideur van de bibliotheek stopt een paar keer per uur omdat de nieuwe studenten nog niet goed snappen dat je afstand moet houden en de stilteruimte vult zich met luid gepraat over Blackboard, dictaten en waar welk gebouw te vinden is. Kortom: Het sociaal opvoedingsprogramma van de ouderejaars kan weer van start gaan! Mijn eerste grap is al gemaakt tegen een eerstejaars die tot twee keer toe de draaideur liet stoppen en momenteel zijn een drie meant-to be Olof gastjes in spe onderhevig aan mijn strenge blik die zegt: ‘Misschien kunnen jullie ff je bek houden’. Vandaag blijft het bij een blik en volgende week volgt de opmerking: ‘Hebben jullie dat bordje hier links gezien?’ Jawel, het doel heiligt de middelen. Ik mag dan een irritant wijf gevonden worden, maar de cultuur blijft zo wel gewaarborgd Gewoon hard aanpakken en in een vroeg stadium: geen Spielplatz hier Met andere woorden, het geduld wordt aardig op de proef gesteld en zo’n eerste samenkomst vraagt inzet van beiden kanten. Net als in de politiek: Give the new youth a break. Tandenknarsen dus.

Overigens zijn er zeker een aantal verbeteringen! De bibliotheek is een stuk efficiënter ingedeeld en kent nu prachtige faciliteiten. Je kunt digitaal je dictaten bestellen en er is zelfs een lounge area waar je even kunt relaxen en inspiratie op kunt doen voor de scriptie of iets dergelijks. Ook zit de Rector Magnificus tegenwoordig op Twitter en doen de UvT studystore en de UvT bieb ook gezellig mee

Wil je hen volgen check dan:

http://twitter.com/Rector_UvT

http://twitter.com/studystore_UvT

http://twitter.com/UvTLIS

Ben je student? Vergeet dan ook niet te kijken op http://twitter.com/stugoodorg en http://www.julesandyou.com/tilburg/

“De Partij Voor Tilburg heeft naar aanleiding van deze discussie moeten besluiten een ander lid de werkzaamheden waar te laten nemen van dhr. Kriek. De keuze hierin is gevallen op Rebecca Pol. Rebecca zal zorg gaan dragen voor de commissies Modern Bestuur en Economie. Rebecca heeft binnen haar studie Bestuurskunde ervaring opgedaan op het gebied van Modern Bestuur (o.a. een onderzoek over innovatie in gemeentelijke dienstverlening) en hecht bijzonder veel waarde aan het moderniseren van het Openbaar Bestuur (tevens onderdeel van haar scriptie over jongeren en lokale politiek). Binnen de commissie Economie zal haar focus vooral liggen op de noodzaak voor een goed (duurzaam) vestigingsklimaat voor nieuwe ondernemers, arbeidsparticipatiebeleid en hebben jonge ondernemers in het bijzonder haar aandacht. Tjerk Kriek (afgestudeerd in de bedrijfskunde) zal haar ter ondersteuning de nodige input geven.” (Bron: Weblog van 6 augustus op http://www.partijvoortilburg.nl/)

Tjerk heeft helaas het politieke veld moeten verlaten omdat hij niet in staat was om op korte termijn naar de Gemeente Tilburg te verhuizen. Aangezien de stelregel is dat een ieder raads- danwel commissielid in Tilburg woonachtig moet zijn, en Tjerk in de Gemeente Goirle woont, zat er niets anders op dan iemand anders zijn commissiewerk over te laten nemen. Met ingang van september ga ik dat dus doen. Zoals jullie hierboven hebben kunnen lezen gaat het om de commissies Modern Bestuur en Economie. Twee commissies die me bijzonder interessant lijken. In de eerste plaats omdat het arbeidsparticipatiebeleid me enorm interesseert (het is niet voor niets dat ik op deze blog heb geschreven: “Het begint met werk, werk voor iedereen.”). Daarnaast heeft Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen zeker mijn zorg. We leven in een wereld waarin de afgelopen jaren vooral gefocust is op geld verdienen en massa productie voor massa consumptie te laten plaatsvinden. Nu is een tijd aangebroken waarin we duidelijk moeten gaan inzetten op het motto van onze Partij: ‘Samen, voor elkaar’. De aarde moet langer mee en vriendelijkheid loont. Hoe cliché beiden zaken ook mogen klinken, dat is wel waar ik voor sta. Ik ben dan ook erg blij dat ik met dit vraagstuk verder aan de slag mag.

Wat betreft Modern Bestuur is het ook voor mij nog even afwachten wat er exact besproken gaat worden in deze commissie. Vaak hoor ik dat er juist dat niet wordt besproken wat je er wel van zou verwachten. Toch heb ik goede hoop. De gemeentelijke dienstverlening mag wat mij betreft zeker gemeentelijke e-dienstverlening worden en Sociale Media mogen hierin niet vergeten worden. Binnen de Partij Voor Tilburg hebben we ingaande dit onderwerp gelukkig aardig wat expertise in huis. Verder ga ik er van uit dat ik kan putten uit mijn Bestuurskundige kennis die ik heb opgedaan tijdens mijn werkzaamheden als projectleider aan de Rechtenfaculteit, stagiaire bij een Tilburgse Woningcorporatie en mijn onderzoeksassistentschap bij een Bestuurskundig Onderzoek en Adviesbureau. En ‘misschien’, niet te vergeten, uit de informatie verkregen binnen mijn studie Bestuurskunde aan de Universiteit van Tilburg .

Naast het commissie en steunfractiewerk, staat komend jaar in het teken van het afronden van mijn Bachelor Bestuurskunde. Door het ziek zijn van afgelopen jaar heb ik nog een aantal vakken open staan. Wat er het jaar daarna gaat gebeuren laat ik nog even open. Misschien een master Politieke Wetenschappen, misschien nog even geen master. First things first. Ik hoop in ieder geval op een leerzaam en leuk politiek jaar waarin we hopelijk ook flink wat spijkers met koppen kunnen slaan als partij zijnde. Hoe dan ook, jullie gaan het allemaal lezen op twitter of rebeccapol.nl .

Vandaag maakte de voetbalbond bekend dat dertien betaald voetbalclubs onder verscherpt toezicht komen te staan. Het is voor het eerst dat de KNVB hierin afwijkt van haar normale geheimhoudingsbeleid. Normaliter worden gegevens inzake de financiële status van een profclub niet naar buiten gebracht. Het nieuws van de laatste tijd over BVO’s die massaal in de problemen dreigen te komen zal hen hierin wel hebben doen afwijken. Wel een punt van zorg, vindt de Partij Voor Tilburg. Dat betekent naar alle waarschijnlijkheid dat het goed mis is en ook de KNVB een code rood hanteert. Vijf van de dertien clubs spelen in de eredivisie, waaronder ook Willem II. Over deze ‘categorie 1’ clubs zegt de KNVB het volgende:

“De clubs uit categorie 1 dienen op basis van een goedgekeurd plan van aanpak binnen drie jaar orde op zaken te hebben gesteld, anders dreigen ze de licentie voor het spelen van betaald voetbal kwijt te raken.” (bron: http://www.nu.nl/sport/2305838/dertien-clubs-verscherpt-toezicht-knvb.html)

De Partij Voor Tilburg vraagt zich ernstig af wat dit betekent voor komend collegejaar? Ook al zou iedere Tilburgse inwoner voor behoud van Willem II zijn, is het dan nu gezien de situatie wel verstandig om voor te stemmen? Begrijp ons niet verkeerd, we trachten er voor jullie te zijn, maar momenteel vragen we ons sterk af of we misschien geld in een zinkend schip aan het steken zijn? In september komt er namelijk weer een Willem II agendapunt aan bod in de raad en wij weten het niet meer? Wat als het zo direct wel fout gaat? Wat gaat dit plaatje kosten? En nog sterker: Wat gaat het gehele Tilburgse topsport plaatje kosten? Wat te denken van Tilburg Trappers bijvoorbeeld?

 “IJshockeyclub Tilburg Trappers heeft financiële zorgen. Door teruglopende sponsor- en horeca-inkomsten dreigt de club in het nieuwe seizoen veel geld te kort te komen. Volgens de nieuwe voorzitter Gerard Zeebregts is er geen acute geldnood, maar moet het bestuur wel ‘alle zeilen bijzetten’ om de begroting sluitend te krijgen.” (bron: http://www.ijshockeyforum.com/n/showthread.php?t=10231)

Klinkt dat niet bekend in de oren? Betekent dit weer een zelfde proces als met Willem II? Wij weten het niet. Wat we wel weten is dat deze economische tijd vraagt om meer aanpassing dan we dachten en dat luxe zaken als topsport wat eerder in het geding lijken te komen. Maar wat is dan de beste politieke strategie? Die drie jaar afwachten en Willem II blijven steunen totdat de KNVB de stekker er uit trekt? Nu al de zijwieltjes weghalen? Wat willen de Tilburgse inwoners? Graag horen wij dit, dus voel jezelf vrij om te reageren!

Ken je dat gevoel, dat een periode voorbij lijkt te zijn gegaan als een vallende ster? Iets dat je alleen kunt zien wanneer je ogen net die kant opkijken en je bewust genoeg in het moment bent om die te signaleren? Zo voel ik me over het afgelopen jaar. Dat dit jaar zo’n vaart had dat je het met één keer knipperen had kunnen missen. Dat je zo hard aan het hollen bent dat je bijna vergeet te stoppen en te genieten van het uitzicht dat je op dat moment hebt. Dat je bijna vergeet jezelf een schouderklop te geven of überhaupt te zien dat je het niet verkeerd hebt gedaan. Hoe arrogant en onbescheiden dit dan ook in sommige ogen zal zijn, ik ben echt enorm trots op het afgelopen jaar. Ik heb stappen gezet die niet zouden leiden naar de makkelijke weg, ik heb dingen ondernomen die ik doodeng vond, maar heb me niet laten tegenhouden door angsten. Ik heb uitdagingen aangepakt waarvan ik nooit had gedacht dat die op mijn pad zouden komen. Ik heb mensen ontmoet waar ik onwijs veel van heb geleerd en alleen kon ontmoeten door mijn openheid en vertrouwen. Dat is hoe ik wil leven en dat is hoe ik wil zijn. Daardoor heeft dit jaar tegelijkertijd als een eeuwigheid gevoeld. Het is een intens overweldigend jaar geweest. Overweldigend mooi wel te verstaan en een jaar waarin ik ontzettend veel heb geleerd.

Ik heb mezelf beter leren kennen, de stad, de politiek, de mensen in de politiek en de liefde. Ik heb leren omgaan met ziekte en afhankelijk, hoe je een campagne voert en hoe je from scratch een nieuwe organisatie start. Ik heb kennis mogen maken met begrippen als leiderschap, integriteit, vertrouwen and so on. (Om nog maar niet te beginnen over hoe ik van digibeet naar actief (lees: verslaafd!) blogger/ tweep ben gegaan! Who would have thought?!) Niets, maar dan ook niets, lijkt vanaf vorige zomer te hebben stil gestaan. Het was een tijd van hollen en van het vinden van mijn plek in de wereld. Waar sta ik? Wat vind ik belangrijk? Waar wil ik naar toe? Vragen die, mijns inziens, eenieder zichzelf blijvend zou moeten stellen.

Ook als team zijn we enorm gegroeid. Dat maakt het zo ontzettend leuk. Ik zie een groep mensen die in november nog onwetend de wereld van politiek betraden, die nu langzaam aan het uitgroeien is tot een hecht team dat het spel aardig onder de knie begint te krijgen. Een team dat steeds beter leert inzien wat ze willen, hoe ze dingen willen oppakken en aanpakken en wat de richting is die de partij op wil. Het is niet makkelijk geweest om in zo’n korte tijd een nieuwe politieke organisatie op te zetten en dat is zeker een blijvend proces. Het komende jaar zal dan ook in het teken staan van het verder aanbrengen van die fundering. Iedereen is nog steeds super enthousiast en heeft nog steeds zin om er de komende jaren wat van te maken. Wat we beloofd hebben, zullen we dus ook blijven doen. Er voor Tilburg zijn. Ons inzetten voor deze stad. Dat zal niet altijd van een leien dakje gaan, en we kunnen ook niet alles aanpakken, maar het er mee bezig zijn en doen wat je kunt is al heel wat lijkt me.  

Ik ben dan ook erg nieuwsgierig geworden naar de tijd die gaat komen. Die kan namelijk alleen maar leuker en makkelijker worden. Het begin is er af. Het hollen hoeft niet meer. Mijn studie loopt weer op schema (gelukkig!) en de partij raakt steeds meer op elkaar ingespeeld. Nieuwe projecten staan in de wachtrij evenals een klein avontuur als TIK-mama. Kortom, veel nieuwe en leuke uitdagingen staan te wachten. Uitdagingen waarover ik zal blijven tweeten en bloggen. Dus blijf me vooral volgen op www.twitter.com/rebeccapol en http://rebeccapol.nl !

Wereldvreemd als ik ben, arriveerde ik twee dagen geleden voor het eerst in mijn leventje in de Verenigde Staten van Amerika. Ik heb het geluk Rolf te mogen vergezellen op zijn 4^de poker avontuur in Vegas. Nog nooit eerder heb ik Amerika aangedaan, en nog nooit eerder hebben mijn voetjes niet Europese gronden geraakt. Met andere woorden: Ik vond het enorm spannend.

Dat is niet voor niets geweest, want wat een wereld is dit! Er is geen moment voorbij gegaan of ik heb me verbaasd dan wel verwonderd. Over de enorme porties, de enorme hitte, de enorme borsten en de enorme hoeveelheid stijlloze mensen. Je pikt de Europeanen er feilloos uit kan ik je vertellen. Toch vermaak ik me prima. Het is alsof je op een Tilburgs terrasje ongegeneerd mensen aan het kijken bent, maar dan in het extreme. En dan heb ik niet eens Vegas by night gezien op de boulevard, dus iets zegt me dat ik me nog veel meer zal gaan verwonderen.

Bestuurskundig gezien (ja, ook die kant neem je mee op vakantie ), vond ik de aankomst bijzonder interessant en in zekere zin ook beangstigend. Niet alleen de aankomst overigens, de hele reis was een beetje apart. Op London Gatwick besloot de computer mij er uit te pikken voor een ‘random security check’. Dit werd me netjes gemeld en de aardige baliemevrouw zou mijn paspoort dan ook ‘even mee naar achteren moeten nemen’. Zo gezegd, zo gedaan. Terwijl ik van jongs af aan te horen heb gekregen dat ik nooit mijn paspoort uit handen moet geven, moest ik hier maar gewoon vertrouwen op de blauwe ogen van de blonde mevrouw achter de desk. Geen reden voor paranoia, maar toch geeft zoiets een beetje een vreemd gevoel. Vooral omdat ik geen idee had van wat ze dan met mijn paspoort gingen doen en wat zo’n check dan precies inhoudt. Ja, dat zou je inderdaad kunnen vragen, maar toch doe je dat niet. Het is een drukke bedoening op zo’n vliegveld en er is zo’n ongeschreven regel dan wel gevoel, dat je beter geen vragen kunt stellen. Geloof me, lastig voor iemand die bijzonder geïnteresseerd is in procedures en de discussie privacy versus veiligheid.  Hoewel ik dacht klaar te zijn toen de mevrouw met mijn paspoort terug kwam en er een mooie sticker op zat, was dat pas het begin. Van alle 253 mensen die van London Gatwick naar Las Vegas vlogen, werd uitgerekend moi eruit gepikt om volledig gefouilleerd, ondervraagt en gecheckt te  worden. Zo’n beetje alles uit mijn tas is drie keer bekeken en ik heb nog net niet mijn schoentjes uit hoeven doen. Gelukkig ben ik iemand die er altijd het beste van probeert te maken en daardoor in ieder geval de tijd heb kunnen doden met een leuk gesprek met de beveiligingsbeambte (die zeer geïnteresseerd naar de inhoud van mijn tas keek en te spreken was over mijn health food inhoud en mooie Marc Jacobs bril J Toch fijn.). Ondertussen stond Rolf, voor wie deze jongen niet kent: Een professionele pokerspeler met een ietwat gladde uitstraling door zijn lange haren die strak naar achteren zijn gebonden in een ‘ponytale’, te wachten tot deze lief en onschuldig uitziende jongedame helemaal gecheckt was. Dit leverde voor ons een hilarisch moment op, aangezien Rolf dacht dat als iemand niet de reis zou gaan ophouden dat ik het dan wel zou zijn. Onze conclusie was dat het op zich een goede zaak is dat er niet op uiterlijk afgegaan wordt en zonder discriminatie en steekproefsgewijs gecheckt wordt. Toch voelde het voor mij als die ene keer dat ik zonder licht in Tilburg Noord fietste en mijn toenmalige vriend en ik daar op werden aangesproken door politieagenten terwijl 100 meter verderop in een auto werd ingebroken. Ik, iemand die nog nooit een boete heeft gehad voor wat dan ook, zelden door het rode licht loopt, nooit door het rode licht rijdt en me altijd braaf aan de regeltjes houd, afval altijd in de vuilnisbakken gooit, nooit voordringt etc. etc. Dat meisje wordt gecheckt. Ondertussen lopen er vijf schorriemorries rustig door terwijl ik een praatje aan het maken ben en betast wordt door een vrouwelijke beveiligingsbeambte. Procedures heet zoiets. Goed, maar toch heb ik er mijn vraagtekens bij.

Waar ik ook mijn vraagtekens bij had was de aankomst in Las Vegas. In plaats van een warm welkom, mag je vertellen waarom je komt, hoe lang je komt, hoeveel cash je binnen brengt en mag je gezellig op de foto en wat vingerafdrukken achter laten. Gewoon procedures, normaalste zaak van de wereld en nergens informatie te verkrijgen waarom dit gebeurd, waar het wordt opgeslagen, of je het in mag zien, voor hoe lang het bewaard wordt en wat er precies mee wordt gedaan. En ook hier geldt: Je kunt er beter niet naar vragen, want voor je het weet ben je nog langer onderweg. Vreemde gewaarwording, waar je verder vrij weinig tegen doet. Opnieuw, maakte ik er maar weer een gezellig momentje van om de ongemakkelijkheid maar een beetje te verbloemen en het wat makkelijker te zien als iets dat doodnormaal is. De beveiligingsbeambte zei wat over de wedstrijd (Hoe dik gaaf dat we in de finale staan overigens!!!!) en ik grapte nog wat over het aantal keren dat hij op een dag moet zeggen ‘linkerhand graag’, ‘duim’, ‘rechterhand graag’, ‘duim’ etc. en we vervolgden onze weg.

Ik kan je vertellen, hoe goed ik ook mijn best doe om het bestuurskundig te verklaren en goed te praten dat dit gebeurd, ik vind het eigenlijk gewoon écht niet leuk om tegen mijn wil gefouilleerd te worden en zo maar van alles aan een wereldvreemde te moeten afstaan. En dat terwijl ook ik graag veilig in een vliegtuig zit en weet dat dit klaarblijkelijk nodig is om daarvoor te zorgen. En, secondly, terwijl ook ik eigenlijk best voor het vastleggen van bepaalde gegevens ben. Maar wel mits de database serieus goed beveiligd is zodat gegevens vooral bij de juiste personen blijven. Iets dat tot op vandaag de dag niet gegarandeerd kan worden… Verder vind het ik het raar dat procedures zoveel gaten over laten dat het toeval er vaak voor zorgt dat juist zij die gecheckt moeten worden de dans ontspringen en juist zij die voorbeeldburgers zijn hun privacy maar gewoon moeten opofferen voor de common interest van je land dan wel wereld. Tegelijkertijd weet ook ik, dat het lastig is om een systeem te ontwikkelen waarbij je zonder in de buurt te komen van discriminatie de rotte appels eruit kunt pikken…. Kortom, het was absoluut geen verassing deze welkom. Het was mij bekend dat je dit er nu eenmaal bij krijgt wanneer je de VS binnen wilt komen. Toch blijkt dat er een verschil is tussen weten en het ervaren. Het was alles behalve leuk en veel vertrouwen heb ik er niet in, maar wat doe je er aan? Zolang er niemand met een beter idee aan kan komen zetten, moet dit dan maar op z’n Berlusconi’s: Bij gebrek aan beter, is dit het minst erge dat je kan hebben. Helaas leven we nou eenmaal niet in een wereld met allemaal Rebecca’s die liefdevol en harmless hun leventje leiden op deze aardbol. Wat moet gebeuren, moet dan maar gebeuren. Leuk of niet.

Voor nu, even genoeg bestuurskundig gewauwel. Ik ga eens kijken bij die vent van me die zich als het goed is ‘in the money’ aan het folden is. Vandaag is dag één van het Main Event voor hem. Ik vind het enorm spannend. En dat terwijl ik niet eens zelf speel. Tot nu toe zijn de geluiden dat de tafels sterker zijn dan de spelers gewend zijn. Een flinke uitdaging dus. Inmiddels ben ik nu bij twee pokertoernooien geweest, maar die vallen zwaar in het niet bij deze World Series. Ik heb nog niet veel gezien, maar die paar minuten dat ik in de zaal was voelde ik de enorme spanning. De honger van de deelnemers, de snak naar die kleine kans op een ‘life changing amount of money’. Heel mooi om dat te zien. De zalen zijn huge en het geluid van die chips geeft echt een beetje kippenvel. Ik kan me voorstellen dat wanneer poker je passie is, dat dit toernooi voelt als het spelen van de finale tussen Nederland en Spanje op het WK voetbal. Het is de crème de la crème van het poker. Tijd dus om mijn neus daar eens te gaan laten zien

Vanuit een warm en onwerkelijk Vegas:

Tot snel!

*Ik vergeet bijna het meest hilarische van wat ik tot nu toe heb gezien! Op straat staan super veel mannetjes en vrouwtjes die proberen ‘chickies’ te ‘verkopen’. Met boekjes en brochures slaan ze op hun handen en proberen ze elke vent die voorbij komt een opgepompte sexy chick met de naam Hope (for example) aan te bevelen door zo’n flyer in de mannelijke handen te drukken. Jawel, ook als je met je vriendin over de boulevard loopt!! Niets houdt ze tegen. Alles lijkt hier te draaien om verkopen, verkopen en nog eens verkopen. No matter what. Er rijden zelfs auto’s rond met reclame voor horney chicks. Gewoon bellen naar 0900 bla bla. Je ligt echt dubbel van het lachen. Het is gewoon ongelooflijk hoe ontzettend plat alles hier is. Italië met haar miss verkiezingen en Veline girls, is echt niks vergeleken met Vegas. Als iemand nog durft te zeggen dat de Veline shows vleeskeuringen zijn… Nou, kom hier dan maar eens kijken

Lieve followers, Beste websitebezoekers,

Tot 19 juli zal het stil zijn van mijn kant. Na mijn eindspurt voor nog een laatste tentamen, vertrek ik namelijk naar Las Vegas voor een korte vakantie. Even geen twitter, politiek, studie of wat dan ook, maar gewoon chill relaxen en genieten van wat quality time met mijn nieuwe vriend. 

Ik moet ook zeggen dat ik er aardig aan toe ben. Het is een bewogen jaartje geweest, met helaas ook wat minder leuke dingen zoals mijn twee maanden durende ziekte waar velen van jullie al op de hoogte van zijn. Het verhuizen, mijn werk als projectleider, het studeren tussendoor, het opzetten van een nieuwe partij, het ziek zijn, de campagne, mijn scriptie en nu mijn tentamens… Veel stilstand is er niet geweest. Dat is ook mooi, aangezien ik een enorm leergierig meisje ben dat niet echt houd van stilstand Maar soms is het wel even lekker om geen vragen op straat te hoeven beantwoorden, geen mails weg te hoeven werken en jezelf niet te verdedigen over laatste politieke beslissingen. Gewoon even niks doen. Daar ga ik dus volop van genieten om weer fris en fruitig terug te komen en vol inspiratie weer een jaartje inzet te kunnen tonen voor Tilburg City

Graag wil ik iedereen bedanken voor het afgelopen jaar. Ik heb echt genoten van de vele twittermomenten en de reacties op mijn website. Er hangt een goede twittersfeer in ons stadje Een sfeer waar we trots op mogen zijn. Hoe leerzaam en inspirerend het was om met een aantal van jullie van gedachten te wisselen onder het genot van een kop koffie. Of op de inhoud een discussie te hebben op twitter. Ik hoop op weer een jaar constructief, informeel, humoristisch, respectvol en kritisch getwitter! Daarnaast hoop ik jullie na mijn terugkomst weer te mogen verblijden met tweets en blogjes! Voor wie in de tussentijd ook met vakantie gaat: Have fun! Voor de rest: Geniet van de zon en laat je niet gek maken Tot snel!

Liefs, Rebecca.

(En voor de 2.0 inbrekers: Don’t get your hopes up. Er valt weinig te halen hier en mijn zusje past op mijn huis Jammer dus!)

Soms word ik moe van het proces dat ‘beeldvorming’ heet.

Bij de casus ‘Willem II’ zie je het ook weer. Dingen worden anders uitgelegd dan ze zijn gesteld of worden door liefdesblindheid verdraaid. In een reactie op een trouwe Willem II supporters gaf ik aan: durf kritisch te zijn op de fouten van je geliefde.

Zien wat je wilt zien brengt ons als stad nou eenmaal niet verder.

Ik kreeg naar mijn hoofd geslingerd dat ik me moest schamen te pretenderen er voor Tilburg te willen zijn. Bedankt. En dat alleen omdat ik mijn kritiek uitte over het feit dat deze 380K wel heel verdacht begroot waren. Het zou een stoot onder de gordel van me zijn en als ik Willem II niet zou mogen dan kon ik het ook wel gewoon zeggen.

Geloof me, dan zou ik dat echt wel zeggen.

Ook opvallend is het ontstaan van geruchten dat eerder toegekende subsidies aan ‘kleinere’ sportverenigingen ingetrokken zouden zijn om Willem II te kunnen redden. Iets dat totaal niet het geval is, zoals ook de wethouders Frenk en de Ridder hebben gesteld:

• “Eenmalige steun komt van incidentele meevaller dus geen relatie met subsidies.” (Twitter, 19 juni: http://twitter.com/marjofrenk).
• “Het gerucht is inderdaad echt niet waar. Bedrag is verrekend met voordelig saldo voorjaarsbericht (incid plus).” (Twitter, 19 juni: http://twitter.com/erikderidder).

Zien inwoners van Tilburg door een gevoel van onvrede of onbegrip dingen die er niet zijn of gebeuren er echt dingen die niet kloppen? Kijkende naar de feiten kan ik me dat laatste niet voorstellen. Toch is het geen goede zaak om dit als waarheid aan te nemen. Het feit dat dit gerucht is ontstaan is een zorgelijk iets. Een klein gerucht kan een enorm item worden en bovenop de stapel van onvrede rare dingen gaan doen. Niet alleen is het niet uitzoeken van dergelijke berichten slecht voor de draagvlak, ook is het moment dat er wordt gestopt met het stellen van vragen het begin van een toename in het risico op fraude.

Hoe vermoeiend het dus soms ook is om continu bezig te zijn met het checken, bijstellen en uitleggen van bepaalde beelden, dat is dan blijkbaar wat me te wachten staat in de politiek. Ik had alleen nooit verwacht dat ik meer bezig zou zijn met het verdedigen en verklaren van beelden dan dat ik spijkers met koppen kan slaan.

Aanstaande maandag wordt beslist of Willem II alsnog een 380.000 euro gaat krijgen voor zogenaamde sociaal maatschappelijke activiteiten. Een bedrag van bijna 4 ton bovenop de eerder ontvangen 2,4 miljoen. Een bedrag waarop Willem II klaarblijkelijk al had gerekend terwijl hier niet eerder over is overlegd. Een bedrag dat bestaat uit allerlei vaag gedefinieerde en opgebouwde bedragen dat lijkt te doen neigen naar creatief boekhouden. Een bedrag waarvan Paul Bottelier in een interview met het Brabants Dagblad stelt dat het niet ontvangen ervan er voor gaat zorgen dat Willem II het volgend seizoen met een vervelend tekort moet starten. Hij stelt dus niet dat het niet ontvangen van dit bedrag Willem II er van gaat weerhouden in de Eredivisie te kunnen blijven spelen.

In mijn blog van 30 mei schreef ik het al dat het te verwachten was dat Willem II alsnog met een nieuw verzoek zou gaan komen. Het bedelen geschiedt weliswaar sneller dan mijn verwachtte drie maanden, maar een verassing is het dus niet. Waar houdt het op? Op de website van de Partij Voor Tilburg zijn we er al helder over geweest: maandag. Meteen werd er gereageerd dat ‘wij’ Willem II zouden opzadelen met een gat van 4 ton. Hierover kan ik kort zijn. Niemand, maar dan ook niemand anders dan Willem II zelf is verantwoordelijk voor dat gat van 4 ton. Het kan en mag niet zo zijn dat men er al vanuit gaat dat er wel geld gaat komen en zich daardoor niet genoodzaakt voelt om strakker te begroten of bepaalde keuzes tegen een ander daglicht te houden. In mijn reactie op deze stelling schreef ik onder andere het volgende:

“Stel, je hebt twee dochters. Eén daarvan heeft haar zaakjes op orde. De ander geeft continu geld uit dat ze niet heeft en komt vervolgens huilend aankloppen bij jou. De vader. Deze dochter is 21 jaar en zou dus op zich haar eigen boontjes moeten kunnen doppen. Toch komt ze er niet uit. Dat kan gebeuren. De eerste paar keer geef je haar geld of help je haar wat met de boekhouding, maar niks lijkt te helpen. Ze blijft aankloppen, maar ondertussen wel geld uitgeven als water aan uitgaan en kleding. Wat doe je dan? Blijf je dan onvoorwaardelijk geld geven? Of kies je ervoor om hard te zijn en na veelvuldige hulpacties zeg je: “Luister lieve schat, of je verandert iets aan je gedrag of je zoekt het maar uit. Dit is niet eerlijk naar je zus en voor jezelf ook alles behalve goed.”

Er zitten nou eenmaal grenzen aan hulp en echt helpen doe je soms pas door hard te zijn en iemands gedrag niet in stand te houden. Wij hebben als partij ingestemd met de eerdere steun. Daar stonden we voor de volle 100 % achter. Echter, nu is het zaak dat Willem II toch echt zelf het gedrag gaat corrigeren en niet telkens blijft bouwen op de gemeente. Wij willen zeker bijdragen aan topsport en behoud van Willem II, maar we zijn geen geldkraan die je maar om de haverklap kunt aanzetten wanneer je daar even zin in hebt. Voor het komend seizoen zou ik persoonlijk wél een bedrag willen toekennen voor maatschappelijke activiteiten. Maar dan wel op basis van nieuwe afspraken over wat we daar als gemeenschap onder vinden vallen en met een heldere verantwoording en uiteenzetting van de maatschappelijke effecten van deze activiteiten. Eerlijk, open en transparant en geen gehannes achteraf. Dan kan er ook geen twijfel gaan ontstaan en kunnen we tenminste op gezonde goede voet verder. Samen als stad en met Willem II.

The morning after…

• Ik lees veel angstige reacties. Zelfs mensen die overwegen te gaan. Tegen hen zou ik willen zeggen: blijf. Juist nu. #wilders
• In plaats van oordelen moeten we de dialoog aangaan en ontdekken waar de onvrede in zit. Dat is pas écht verbinden. #wilders
• Ik hoop dat de overige politieke partijen dit als een kans zien om te ontdekken waar eerder beleid heeft gefaald. #wilders
• Een stem op Wilders kan en mag niet afgeschilderd worden als dom of onbegrijpelijk. Die frustratie is ergens door ontstaan.
• Breng in kaart wat men heeft bewogen. Dat hoeft niet het programma te zijn. Ga het gesprek positief en nieuwsgierig aan. Niet veroordelend.
• Zo. Nu weet iedereen wat ik vind dat we moeten doen met de uitslag dat de PVV 24 zetels heeft behaald. Niet dat dit veel gaat uitmaken

Some replies:

• @rebeccapol Helemaal mee eens. Teveel mensen vragen zich af wat er ‘verkeerd’ ging zonder de dialoog aan te willen gaan! #tk2010 #wilders
• @rebeccapol My thoughts exactly! Al die mensen die zich schamen voor NL, er is blijkbaar onvrede en dat ze daar maar de energie op richten.
• @rebeccapol Zo enorm eensch! Met 1,5 miljoen stemmers kun je niet arrogant blijven volhouden dat PVV-stemmers alleen maar “dom” zijn…
• @rebeccapol Dankje voor je analyse, interessant om te lezen! Persoonlijk ben ik er nog niet helemaal over uit dat 1 op de 6 PVV stemde..
• @rebeccapol Niet zo bescheiden, plan ziet er goed uit.
• @rebeccapol Goed punt om beleid te overwegen, de meeste partijen maken beleid definitief met een congres. Wie pakt dat op? Schrijf brieven!
• @rebeccapol klinkt goed
• @rebeccapol nee hoor. Ben het wederom met je eens. De kloof is nog te groot, PVV lijkt m te dichten, andere partijen niet 1/2
• @rebeccapol maar ben wel benieuwd wat het effect zal zijn op korte – en lange termijn visie. 2/2