Twitter staat momenteel vol met allerlei reacties en suggesties naar aanleiding van het zojuist aangekondigde vertrek van Job Cohen. Reacties die bij mij enigszins de irritatie oproepen. Waarom? Er wordt heel erg gedaan alsof Job slachtoffer is geworden van het systeem en de man toch zo fatsoenlijk en integer was en hoe zonde dat het is dat dit niet genoeg is geweest. En dat vind ik dus echt even heel erge dikke bullshit. Om te beginnen is besturen een vak en zo is ook het voeren van oppositie een vak. Dat genuanceerde wat bestuurders vaak hebben, dat inlevend vermogen in zij die je moet controleren zit zwaar in de weg wanneer je goede oppositie wilt voeren. Why? Het doel van oppositie voeren is het controleren van je bestuurders en het hen niet al te makkelijk maken dat zij hun belangen er doorheen drukken zodat alle belangen ook daadwerkelijk goed worden afgewogen en niet alleen die belangen die door de bestuurders worden gerepresenteerd. Dat vraagt automatisch een soort schreeuwerige houding om jouw kiezers niet ondergesneeuwd te laten geraken. En bestuurders zijn vaak niet het type ‘schreeuwerig’.
Cohen wist waar hij aan begon en wist ook dat er een reële kans zou zijn dat hij geen minister-president zou worden. Toch aanblijven terwijl je weet dat je in een rol terecht komt van oppositie leider en waarvan je weet dat het je niet ligt is vooral heel erg dom. Dat kun je opvangen door jezelf ontzettend te trainen, maar wanneer blijkt dat je dat ontwikkelpotentie niet hebt zit er wat mij betreft niks anders op dan vertrekken. Hij is niet de juiste man op de juiste plek in deze positie. Politiek is altijd een hondenbaan geweest en politiek is altijd een smerig bolwerk geweest waar ieder de poten van de ander zijn of haar stoel onder zijn of haar billen probeert door te zagen. Cohen is dus geen slachtoffer van intern gekonkel, een systeem dat oneerlijk zou zijn, maar van de overmoed van de PvdA die de arrogante houding aannam toen zij het risico bereid waren te nemen tijdens de verkiezingen om Cohen naar voren te schuiven.
Ze zouden wel eens even de boel gaan leiden. Jaren zijn ze de grootste geweest, jaren is het goed gegaan, maar als je zo ver weg bent geraakt van hen waar je ooit voor streed, dan kan je niet anders verwachten dan dat hoogmoed komt voor de val. Het wordt tijd dat de PvdA eens gaat bezinnen en goed nadenkt over een opvolging. Het zou hen sieren wanneer ze weer zouden gaan voor een leider die de ‘roots’ van de partij representeert en zo echt het gevecht met Wilders aan kan gaan. Want op deze manier – Een PvdA zonder leider, een CDA dat niet kan kiezen en een GL dat maar wat aanmoddert met Sap – is hier maar één winnaar: Wilders die vandaag zijn ballen uit zijn broek lacht omdat het systeem zichzelf langzaam uitholt. Meneer hoeft alleen maar te blijven zitten. Meer niet.
