Welkom in het nieuwe jaar! Het jaar dat meteen begint met hopelijk een leuke mededeling: Als het een beetje meezit mag ik mezelf ontslaan van mijn studieverplichtingen!
Een jaar geleden kreeg ik de vraag of ik per direct de werkzaamheden van Huib kon overnemen. Het ging heel erg slecht met hem en hij moest vanwege zijn gezondheid de keuze maken om zijn werkzaamheden bij de partij neer te leggen. Iets dat hij, als één van de initiatiefnemers van deze partij, ontzettend moeilijk vond. Ook voor het team, dat na een jaar samen te zijn en in korte tijd een partij op had gezet, was het niet makkelijk dat er een teamlid wegviel. Huib heeft veel voor de partij betekent en we zagen hem liever niet vertrekken, maar begrepen ook dat dit geen wenselijke situatie meer voor hem was. Dat vroeg dus wat herschikking. Voor mij betekende dit dat, wilde ik de continuïteit van de partij veilig stellen, ik de keuze moest maken om mijn studie later af te ronden. Het was dus of afstuderen (het wegvallen van Huib viel precies in mijn tentamenperiode) of de groep van dienst zijn en de overdracht en het wegvallen van Huib zo goed mogelijk laten verlopen. Dit opdat we door konden gaan met doen waar we goed in zijn: Ons inzetten voor de stad. Die keuze was voor mij snel gemaakt. Helaas betekende dit wel voor mij dat mijn studie op een lager pitje kwam te staan, ik op dat moment mijn tentamens niet heb kunnen maken en dat ik dus een jaar later wel de vakken open had staan die door de overname van de partijzetel niet afgerond hadden kunnen worden. En dat was dus nu en vroeg even om een behoorlijke focus.
Na twee maanden flink gebikkeld te hebben is er vandaag een einde gekomen aan het tentamencircus. Vanmorgen heb ik mijn laatste tentamen gemaakt. Misschien voor altijd, misschien voor nu. Dat is pas bekend zodra de tentamenuitslagen bekend zijn. Ik hoop met smacht dat het me is gelukt. Na een jaar bezig te zijn geweest met hoe werkt politiek, hoe bereid ik me voor op een debat, hoe ga ik om met het avondritme etc. was het best pittig om weer in de boeken te zitten, in het studieritme te komen en me niet gek te laten maken door de tentamens. De kunst is om ook laatste openstaande vakken te behandelen als een enkel vak. Gewoon een vak. Net als al die andere 30 zeg maar. Dat idee. Nou, dat ging me dus niet zo goed af. Ik was behoorlijk zenuwachtig en het feit dat ik meer in een werkritme zat dan in een studieritme werkte niet bepaald mee. Maar het is me gelukt, althans dat denk ik. We gaan het zien. Heb het sowieso overleefd en ben klaar voor een nieuw jaar. Het gaat een intrigerend jaar worden denk ik. De politieke cyclus raakt bijna de helft aan en de pittigheid van debat zal gaandeweg het jaar vast en zeker toenemen. Geen makkelijk jaar dus. Maar ook dit jaar zal ik weer met volledige betrokkenheid en inzet mijn best gaan doen. En hopelijk zonder het blok aan mijn been van mijn studie die toch eigenlijk ook nog ergens tussendoor afgerond zou moeten worden. Het zou me enorm veel rust geven en geeft me de mogelijkheid om wat meer baas te worden over mijn eigen agenda en daarmee meer voor de stad te kunnen gaan doen. Ik heb er zin in, ik hoop u ook!
Op een mooi jaar, en – hoewel wat laat – nog al het beste voor 2012.
Rebecca
