Meer, meer, meer. Europa, de crisis, Griekenland,Willem II, Jan Hamming en zijn sportambities. Ik heb het wel eens eerder gezegd: Weet wanneer je moet stoppen. Zo ook met Willem II.

Leuk dat er morgen vóór gestemd gaat worden (want dat staat volgens de media als een huis – en dat de raad eigenlijk de hoogste stem heeft is blijkbaar heeeeelemaal niet belangrijk ?! Mede door het feit dat de coalitie de meerderheid zou hebben; tja niet zo gek hè met zeven partijen en het niet werkende dualisme). Maar wat dan?

Volgt een gezonde begroting op het in stand houden van slecht gedrag? Op Twitter gaf ik eerder al aan dat het toch een beetje voelt als het geven van geld voor boodschappen aan een gokverslaafde. Begrijp me niet verkeerd, ik had het graag anders gezien, en ik heb topsport écht hoog in het vaandel staan, maar de manier waarop dit is gegaan is ver van netjes.

Het beleid was niet netjes. De technische keuzes van Willem II waren niet netjes. (Hoe kun je nou met zo’n krappe begroting besluiten te gaan gokken en all-in te gaan in de hoop dat er op de river een goudmijn verschijnt?) De manier waarop er bij de gemeente werd gebedeld is niet netjes. Het feit dat er pas na veel kritiek op de lamheid van de spelers zelf inzet van hen volgde is niet netjes. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Toch komt niemand daar voor uit. Toch komt Willem II er weer mee weg. Waar ligt de grens?

Iedereen die een beetje kan rekenen snapt dat deze huurverlaging niet het probleem gaat oplossen. Iedereen ziet ver van tevoren al aankomen dat er over drie maanden weer een bedelende Willem II staat. En wat dan? Wat als het ‘Adje’ theater nu weer omvalt? Of als er een andere tegenvaller volgt? Wat als het steunen van Willem II (Nee, het is geen steun, het is huurverlaging. Ja, ja, ja.) er voor zorgt dat we zelf krap komen te zitten?

Nu zal dat niet zo snel gebeuren, we hebben een gezonde begroting in Tilburg, maar het punt van zorg is dat we wel in tijden van bezuinigingen steun gaan verlenen aan een groep mensen die het zelf behoorlijk hebben begaaid. Om het even op z’n Tilburgs te zeggen. Wat voor signaal zend je dan uit naar je stad? Kortom: Hoe leggen we dit uit aan de stad?

Mijns inziens kan dat alleen door een hele harde dikke grens te trekken. Huurverlaging, beleidshulp en verder zelf je sores oplossen. Of zoals sommige ouders wel eens tegen hun kinderen zeggen: ‘Het is hier geen hotel.’ Heel leuk dat we als zesde stad van Nederland mee willen doen met de Eredivisie race, maar je kunt coke stoppen in een sporttalent wat je wilt, op de lange termijn val je toch door de mand.

Ik vind het zeer zeker de moeite om de boel even aan te jagen. Voor de supporters, voor de maatschappelijke waarde en voor het in stand houden van de lange geschiedenis die Willem II en Tilburg hebben, maar het hartje moet wel snel zelf gaan kloppen. Anders zit er niks anders op dan samen te besluiten dat de stekker er uit moet. Hoe pijnlijk dat ook zal zijn. 

De coalitie, de raad, het bestuur van Willem II en de sponsoren wens ik dan ook alle wijsheid en kracht toe om de juiste beslissing te nemen en de komende tijd juist te handelen. Ik verwacht – en verlang - dat het bestuur van Willem II in alle oprechtheid haar stinkende best gaat doen om de club er boven op te helpen.

Dat is Tilburg namelijk waard.

*P.S. Ik ben me bewust van het feit dat mijn toon superkritisch is, maar ik baal gewoon echt van het feit dat er zo nonchalant is omgesprongen met ‘het goud’ van Tilburg.

Hoewel mijn handen jeuken om blogjes te schrijven over de financiële situatie bij Willem II en de verkiezingen van 9 juni, moet ik me daar even tegen verzetten en heel gedisciplineerd aan de studie voor mijn tentamens. Het is dus even wat stiller op mijn website en Twitter. Uiteraard betreft het een stilte van korte duur. Tot snel dus! 

Over precies een week opent er in Tilburg een topbedrijf! Na Maastricht en Groningen is dan ook Tilburg de trotse eigenaar van een ‘Student Services’ bureau. Iets dat de Partij Voor Tilburg enorm toejuicht. Why? Niet alleen past deze service bij het informele en facilitaire karakter dat Tilburg kent, het is tevens een enorme aanwinst voor ons als studentenstad en het imago dat we (niet ) hebben als zijnde een studentenstad. Wat gaan de heren van Jules & You dan precies doen? Hoewel er eigenlijk een interview gepland stond waarin Thomas van Tienoven uitgebreid zou vertellen over het hoe en wat, zijn de heren Felix van Hoften, Ricardo Uijen, Stefan van Loon en eerder genoemde Thomas enorm druk met het treffen van de laatste voorbereidingen. We moeten het dus even doen met een standaard informatieblogje

Jules & You is een bedrijf dat in Maastricht al enorm goed loopt en onlangs ook in Groningen is begonnen. Per deze week heeft de vestiging in Tilburg ook haar deuren geopend, op het terrein van de Universiteit. De heren zullen daar informatie en bemiddeling gaan verstrekken op het gebied van wonen, werken, onderwijs, veiligheid, sociale aspecten, reizen etc. Stel je bent een Japanse student die in Tilburg besluit te gaan studeren, het zou zomaar kunnen, dan vertellen zij je of je bijvoorbeeld met je Japans rijbewijs mag rijden in Nederland, waar je het beste terecht kunt voor een goede kamer, waar de leukste feestjes zijn en indien nodig: (jawel!) waar je jezelf op een SOA kunt laten testen. Kortom alle aspecten die komen kijken bij een gemiddeld studentenleven

De Tilburgse variant gaat nauw samenwerken met http://stugood.org/ een organisatie die online uitwisseling voor studenten van de Universiteit van Tilburg stimuleert en faciliteert. Zoals zij zelf stellen is de website gecreëerd als zijnde steunpilaar voor iedere student; je kunt boeken en andere spullen kopen en verkopen, op de hoogte blijven van alle activiteiten, (bij)banen en andere interessante mogelijkheden, een (tijdelijke) kamer zoeken of aanbieden en het maximale uit jouw talenten halen door services aan medestudenten aan te bieden. Hoe dit alles vorm gaat krijgen en wat ze nu precies gaan doen, gaat Jules & You Tilburg volgende week woensdag vertellen tijdens de opening. De opening zal, onder toeziend oog van Rector Magnificus Prof. Dr. Phillip Eijlander, plaatsvinden op woensdag 19 mei vanaf 16.45 uur naar de aula op de Universiteit van Tilburg. Wil je daar bij aanwezig zijn? Mail dan even naar tilburg@julesandyou.com. Voor meer informatie kun je tevens de website www.julesandyou.com bezoeken.

Voor nu wenst de Partij Voor Tilburg de heren van de Tilburgse Jules & You enorm veel succes met de laatste afhandelingen en hopen wij veel van hen te gaan zien. Een goede dienstverlening naar studenten is een belangrijk aspect van ons programma, dus helemaal top dat dit jullie gaan doen! Het internationale en innovatieve karakter van Jules & You zal ook zeker onze positie gaan versterken. Zet ‘m op dus! Dit is een enorme kans voor Tilburg, so rock on

Jules & You, vanaf volgende week dus te vinden @:

Studenten Service Centrum, P.201, Warandelaan 2, 5037 AB, Tilburg
Kamer P.201, Postbus 90153, 5000 LE, Tilburg
E: tilburg@julesandyou.com
W: www.julesandyou.com

Hou ze in de gaten, want ze gaan veel voor Tilburg betekenen!

Politici zien er niet uit, hebben een serieuze en formele uitstraling, zijn oud en hebben ouderwetse ideeën. Ook praten ze moeilijk en zijn ze niet te begrijpen. Yep, één van de analyses in mijn rapport over politieke participatie van jongeren op lokaal niveau.

Bovengenoemde bezwaren tegen de stijl van politiek vormen de belangrijkste redenen waardoor jongeren politiek saai noemen, niet met de politiek in contact willen komen, weinig politieke signalen opdoen en het raar vinden als jongeren politiek actief zijn. Niet bepaald het beste imago om jongeren mee te trekken, maar om nu meteen alles om te gooien en op een skateboard te gaan staan? Of als koningshuis ineens te gaan youtuben? Is dat dan de oplossing? Nee. Lag het maar zo simpel. Wat dan wel verstandig is met het oog op het vergroten van de politieke aantrekkelijkheid onder jongeren, kun je lezen in mijn scriptie.

De afgelopen tijd heb ik mij namelijk gebogen over het vraagstuk: Wat zijn de barrières voor jongeren tussen de 18 en 25 jaar om te participeren binnen de lokale politieke besluitvorming en in hoeverre kunnen lokale politici deze participatie beïnvloeden? De resultaten van dit onderzoek zijn samengevat in een 15 pagina’s tellende versie die is in te zien via http://rebeccapol.nl/documenten/. De volledige versie kan opgevraagd worden via info@rebeccapol.nl.  

Veel leesplezier!

Lopend in de Tuinstraat – en genietend van het lekkere Hollandse weer – zie ik ineens een jongen naar zijn borst grijpen. Mijn intuïtie zegt dat dit niet in orde is en inderdaad, een paar seconden later zakt hij door zijn knieën. Ik loop naar hem toe en vraag of alles goed gaat. Hij zegt van niet. Aangezien we een paar meter verwijderd zijn van de coffeeshop, en ik kan zien dat deze jongen gebukt gaat onder enorme problemen, moet ik de vraag toch stellen: ‘Heb je iets gebruikt?’. Hij schudt van nee. De volgende vraag die ik stel is wat hij voelt. Hij geeft aan dat hij steken in zijn hart heeft. Ook voelt hij zich licht in zijn hoofd. Ik vraag door of hij dit vaker heeft en dat ik geen EHBO’er ben (Fuck! Waarom eigenlijk niet?!) dus of hij denkt dat we de dokter moeten bellen. Er komt uit dat hij een hartscan heeft gehad, maar dat de dokter niks kan vinden. Ik voel aan dat deze jongen veel verdriet heeft en vraag hem of hij veel stress heeft. Hij opent zich enorm naar mij en vertelt zijn verhaal. Een heftig verhaal. Ik blijf bij hem staan totdat hij zich beter voelt en praat nog even met hem door. Niemand kijkt naar hem om, alleen zijn moeder, maar die heeft zelf ook veel problemen. Hij kent een sociale omgeving waarin het makkelijk is om de ‘verkeerde’ keuzes te maken en er is ook geen enkele instantie die hem kan helpen. Hij staat er alleen voor. Wel is hij enorm opgewekt over het feit dat hij nu op een school is aangenomen. ‘Eindelijk op een school is aangenomen’, zoals hij het zelf omschreef. Ik vraag hem wat hem op het rechte pad houdt en spreek hem aan dat hij naar die stem moet blijven luisteren. Dat hij deze kans echt moet pakken en dat ik ervan overtuigd ben dat hij het in zich heeft. Ook geef ik hem mijn kaartje en vertel hem dat hij altijd mag bellen om een kop koffie te doen of even gemotiveerd te worden als hij het niet ziet zitten. Ik wist verder ook even niet wat ik moest doen… Ik vertel hem tevens dat ik in de politiek zit en hem eventueel ook kan helpen qua instanties en anders graag hoor waar hij tegen aan loopt zodat ik er misschien iets aan kan doen. We wisselen nog namen uit. De jongen die er alleen voor staat en zo blij is dat hij SPH mag gaan studeren heet Dennis… Dennis loopt weer verder en later bedenk ik me dat ik beter zijn nummer ook had kunnen vragen. Hij belt natuurlijk nooit… Verdomme, wat een shitzooi. Eenmaal thuis, schrijf ik deze blog en merk ik dat dit me enorm heeft geraakt. Doordenkend waarom, besef ik me dat het jongeren als deze zijn waardoor ik politiek actief ben geworden. Dat het jongeren als deze zijn waar ik me voor wil inzetten. Zij die tussen het wal en het schip raken en het helemaal zelf moeten doen. Zij die alleen door onderwijs uit die shitzooi kunnen komen en te vaak en te snel worden afgeschreven. Zij die niet zelf hebben gekozen om in een probleemgezin geboren te worden. Ik weet nog niet hoe, maar ik hoop dat ik daar de komende vier jaar een weg in ga vinden en een beetje verschil kan maken voor de Dennisjes in deze stad.